قالب وردپرس درنا توس
خانه / اخبار / ۱۰ فضای آزاد هنری در جنوب شرقی آسیا

۱۰ فضای آزاد هنری در جنوب شرقی آسیا

پارس مدیا نیوز- هنرمندان در کشورهای مختلف به برگزاری نمایشگاه‌های هنری می پردازند و از این طریق آزادانه فعالیت می‌کنند. در این مقاله ۱۰ فضای آزاد هنری در جنوب شرقی آسیا را معرفی می‌کنیم.

 

هنرمندان در میانمار، کامبوج و سراسر جنوب شرقی آسیا کار خود را در محیطی اقتدارگرا انجام می‌دهند و اغلب در انزوای باز فعالیت می‌کنند. در اینجا ۱۰ فضایی که آزادی هنری و استقلال آن‌ها را ارتقاء می‌دهد، نشان می‌دهیم.

مسائل مربوط به دموکراسی، حقوق بشر و آزادی بیان در سطوح مختلف، در هر کشور در جنوب شرقی آسیا مطرح شده است، اما این منطقه همچنان یک مقصد بسیار محبوب است. بسیاری از هنرمندان زیر سانسور یا فشار اجتماعی نامطلوب هنرآفرینی می‌کنند؛ همه مسائل خود را از طریق هنر بیان می‌کنند.

فضاهای هنری برجسته که در اینجا بیان می‌کنیم، به دلیل دستورالعمل‌های سیاسی انتخاب نشده‌اند. با این حال، روشن است که موضوعی که آن‌ها را متحد می‌کند، نیاز مشترک آن‌ها برای مشارکت همه جانبه و تمایل آن‌ها برای ایجاد یک پلت فرم برای بحث و گفتگو است.

وقتی صحبت از برابری در فضاهای هنری می‌شود آقای Tan Shih Thoe می‌گوید:

تفاوت در میان هنرمندان وجود ندارد. به همین دلیل من فکر می‌کنم جامعه هنری برای مالزی بسیار مهم است. آن‌ها چیزی هستند که ما باید آن‌ها را حفظ کنیم.  هر فضای هنری می‌تواند در این فهرست به اشتراک گذاشته شود.

Bus Depot، مالزی

هنر در مالزی

Hin Bus در سال ۲۰۱۴ اولین نمایشگاه خیابانی توسط هنرمند مشهور لیتوانی Zacharevic بازگشایی شد. آن‌ها به دنبال جذب دوستداران هنر پنانگز بودند.

آن‌ها لازم نبود ۳۰۰۰ بازدیدکننده در دو روز جذب کنند و هرگز به عقب برنگشتند. هین قصد دارد تا چهره ملایم نوسازی محله را ترویج و نشان دهد. در آنجا هنرمندان محلی و بین‌المللی و نوازندگان، کارگاه‌های آموزشی، فیلم هفتگی خانه هنر، یک بازار، باغ مرکزی، یک کافی‌نت، یک مزرعه شهری و یک استودیو یوگا وجود دارد.

B COLLABoratory98، فیلیپین

فیلیپین

در سال ۲۰۱۲، ساختمان ۹۸B به یک ساختمانی هنری زیبا تبدیل شد. در اصل ساختمان Perez-Samanillo، زمانی که بلندترین ساختمان مانیلفیلیپین بود، هنرمندان هنوز آن را به‌عنوان یک فضای هنری درک نکرده بودند تا این که سرانجام یک رونق خلاقانه پیش گرفتند. ناحیه خرید Escolta از زمان جنگ جهانی دوم رکود یکنواختی را مشاهده کرده است؛ اما مکان معروف فروشگاه  Berg در حال حاضر تقریبا دارای دوازده پروژه هنری و خلاقانه در منطقه است که تعداد آن هرروز بیشتر و بیشتر می‌شود.

نمایشگاه، نمایش، گفتگو و جشن‌های عجیب و غریب در یک طبقه ساختمان ۹۸B برگزار می‌شود. دیگر مستاجرین شامل یک موزه تاریخی کوچک و یک بازار انکوباتور هستند که در آن هنرمندان از صنایع دستی و همه جنبه‌های زندگی، آثار هنری به نمایش می‌گذارند.

Ne’-Na، تایلند

تایلند

Ne’-Na (شبیه نینا تلفظ می‌شود) در چیانگ مای برای هنرمندان ساخته شده است که نه تنها یک مکان بلکه دو مکان یکی برای استودیو و محل اقامت و دیگری اتاق‌های زیادی برای نمایشگاه‌ها، هنرهای نمایشی و تأسیسات خاص ارائه می‌دهد. فضا با موزه هنرهای معاصر لانا، مونفی، به اشتراک گذاشته و نزدیک به شهر است. در حالی که Mae Rim در فاصله ۲۰ کیلومتری مرکز در یک منطقه سرسبز و روستایی واقع شده است.

Ne’-Na در تایلند، متولد شده است. این مکان با همکاری بین هنرمندان تایلندی و سوئدی در سال ۱۹۹۸، تأسیس شد و تبادل نظر در سراسر فرهنگ و رسانه را افزایش می‌دهد. فیلم‌سازان، هنرمندان رقص، عکاسان، آهنگسازان، نویسندگان کودکان و بسیاری دیگر همه ساله از رز شمالی تایلند الهام می‌گیرند.

Manzi، ویتنام

ویتنام

Manzi ویتنام از سال ۲۰۱۲ به عنوان یک مکان هنری انتخاب شد. اسم این مکان از نام بازیگری انتخاب شده و معنای آن وحشیانه یا آزاد است. ویلای elegant colonial، در دهه ۱۹۲۰ ساخته شده است. کسانی که در این مکان برای ملاقات می‌آیند عموما برای مذاکره در مورد هنر و مسائل اجتماعی، کارگاه‌های آموزشی، خواندن شعر، موسیقی زنده، فیلم‌ها و نمایشگاه‌های هنرهای تجسمی و تأسیسات در سراسر خانه رفت و آمد می‌کنند.

Romcheick Pram، کامبوج

هنر درکامبوج

این مکان در سال ۲۰۱۱ به عنوان چهارمین خانه ساده برای هنرمندان محلی ایجاد شد. فضای داخلی این مکان سر پوشیده، شامل یک گالری است که هنرمندان بصری را  برجسته می‌کند. بسیاری آن را پایتخت هنرهای معاصر در کامبوج می‌دانند.

در یک کشور که هیچ کس زندگی با خشونت و استثمار ندیده است، یک نقاش مانند Hour Seyha یک پلتفرم برای داستان‌های جدید و متفاوت پیدا کرده است. پروژه بعدی Romcheick: موزه دائمی هنر مدرن در همان سایت و افتتاح آن در سال ۲۰۱۸ است.

The Substation، سنگاپور

سنگاپور

این ساختمان در سال ۱۹۲۶ به‌عنوان ایستگاه برق بوده، اما از سال ۱۹۹۰، به محل برگزاری و میزبانی نمایشگاه‌ها تبدیل شده است و آن را پدربزرگ فضاهای هنری مستقل در فضای شهری می‌نامند. جایگاه ۱۰۸ نفری تئاتر آن  میزبان گروه‌های محلی، خوانش شعر و نمایش فیلم است.

تاسیسات و اجراهای خاص این مکان می‌توانند کل ساختمان را از روی پشت‌بام با یک نردبان از طریق درب به زیر زمین متصل کنند. کافه Timbre نیز به طور مرتب موسیقی زنده‌ای را برای یک گروه هنری به ارمغان می‌آورد و کلاس‌های درس، طبقه بالا برای جلب استعدادهای خلاقانه برپا می‌شود.

Myanm/art، میانمار

میانمار

قبل از این که مرکز هنری میانمار در سال ۲۰۱۶ به این مکان منتقل شود در این ساختمان ۱۰۰ ساله استعماری، یک خانواده چینی زندگی می‌کردند. امروز این گالری همه چیز را از هنرهای کم‌تر دیده شده تا بوم‌های آونگ  پدر هنر مدرن میانمار را نشان می‌دهد که البته اکثر آثار آن در موزه هنر Guggenheim نیویورک است. هنر در این نمایشگاه قطعا محل جمع‌آوری هزینه از توریست‌ها نیست. Myanm جایی است که هنرمندان محلی و نوظهور درحالی‌که احساس راحتی می‌کنند، تلاش کنند تا هنر آن‌ها کشف شود. مذاکرات و ملاقات با هنرمندان، یک اتاق خواندن، کتاب‌ها و مرکز منابع هنری میانمار و آرشیو آثار که در اینجا میزبانی می‌شوند، به بازدیدکنندگان اجازه می‌دهد تا افق‌های دید خود را گسترش دهند. بر روی دیوارهای آن،  چهره‌های هنری را نمایش می‌دهند.

Cemeti – Institute for Art and Society، اندونزی

اندونزی

قدیمی‌ترین پلت فرم هنری اندونزی برای هنرهای معاصر در یوگیاکارتا در جزیره جاوه اکنون ۳۰ ساله است و محبوبیت و شهرت زیادی دارد. این ساختمان از سال ۱۹۹۹ تأسیس شده است، جوایز زیادی را برای اتصال ساختمان به محیط طبیعی به دست آورده است اما در سال جاری، تیم طراحی جمعی هلند، فضاهای عمومی و باغ‌ها را دوباره طراحی کردند.

آن‌ها اطمینان دادند که یک کیوسک روزنامه یک ویژگی مهم در روستاهای اندونزی است که شامل مجموعه‌ای از خوراکی‌ها مانند چاپی به مسافران است. Cemeti به معنی شلاق است. برای نشان دادن میل به شلاق زدن صحنه‌های هنری است که این به نقش هنر در مسائل اجتماعی در جامعه اشاره می‌کند.

N22، تایلند

بنکوک

در سال ۲۰۱۵، سه شریک؛ گالری تنتاکل، گالری ور و هنرمند بی تاکرن پاتانوپاس، یک خانه در یک انبار سابق در وسط بانکوک پیدا کردند. از آن زمان تاکنون پنج هنرمند دیگر در آنجا به آن‌ها اضافه شده‌اند و آثار هنری خود را در معرض دید قرار می‌دهند. آن‌ها از هنرمندان زیر سی و پنج سالی حمایت می‌کنند که با دید محافظه‌کارانه‌ای از فرهنگ تایلند به هنرنمایی می‌پردازند.

The Factory Contemporary Arts Centre، ویتنام

تایلند

این نام یکی دیگر از کارخانه‌های صنعتی را نشان می‌دهد، اما در واقع اولین فضای هنری معاصر ویتنام است.

این مکان با بیش از ۵۰۰ مترمربع برای نمایشگاه‌های عمومی، مأموریتش این است که هنر تجربی و هنرمندان در حال ظهور را نشان دهد که کار آن‌ها می‌تواند بدون استفاده تجاری و رسمی برچسب‌گذاری شود. یادداشت‌ها و آثار هنرمندان متفکرانه ترکیب شده‌اند و عوامل هنری برای تعامل با بازدیدکنندگان آموزش دیده‌اند. یک کافی‌شاپ، کوکتل و رستوران نیز وجود دارد که غذاهای محلی و به طور عمده مواد ارگانیک را تهیه می‌کنند.

منبع theguardian

مطلب پیشنهادی

نقش ۴۸ میلیون اکانت جعلی توئیتر برای افکارسازی در جهان

تحقیقات مراکزی مانند مرکز تحقیقات پیو، دانشگاههای کالیفرنیا وایندیای آمریکا که در رسانه های فعال …