قالب وردپرس درنا توس
خانه / بهداشت و سلامت / ویژگی های یک دوست واقعی چیست؟ آیا دوستان اینترنتی دوستان واقعی هستند؟

ویژگی های یک دوست واقعی چیست؟ آیا دوستان اینترنتی دوستان واقعی هستند؟

پارس مدیا نیوز- ویژگی های یک دوست واقعی و معنای دوستی های اینترنتی سوالی که برای هر کسی پیش می آید!

بعضی ها هم اعتقاد دارند، سه چهار دوست کافی است. دیگر نباید با فرد جدیدی دوست شد. برخی دیگر هم اعتقاد دارند هر فردی دنیای جدیدی است که دوست شدن با او افق های تازه ای از زندگی و افکار و عقاید جدید به روی ما باز می کند و می توانیم چیزهای بیشتری یاد بگیریم.

تغییر و تحولات در دو دهه اخیر با ورود شبکه های اجتماعی و ارتباط بیشتر مردم از طریق اینترنت تعریف دیگری از دوستی ارائه می دهد. نظرات و ویژگی های یک دوست واقعی عوض شده است. طوری که یک دانشجوی تازه فارغ التحصیل شده ۲۹ ساله می گوید: «نت برای من یعنی شبکه اجتماعی گسترده تر. مثل تار عنکبوت. دوستی های اتفاقی که یا ادامه پیدا می کند یا هر موقع دلم بخواهد آن را قطع می کنم.»

تحولات بیست سال اخیر درباره ویژگی های یک دوست واقعی

بررسی که از سال ۱۹۸۵ تا ۲۰۰۴ انجام شد نشان می دهد فناوری های جدید بر دوستی های عمیق و انزوای فردی تاثیر زیادی گذاشته است. یعنی روابط دوستانه قبلی که صمیمانه و همیشگی به نظر می رسید کاهشی شدید داشته است.

به طوری که بسیاری افراد فقط با ۱ درصد از دوستان قدیمی شان در ارتباط هستند. بسیاری از کسانی که حتی دوستی های ۳۰ ساله داشته اند روابط شان را قطع کرده اند. چیزی که در دهه های قبلی هیچ وقت اتفاق نمی افتاد.

افرادی که این را تجربه کرده اند می گویند روابط دوستانه عمیق قبلی شان از ۳ درصد به ۲ درصد رسیده است. در عوض شکل گیری دوستی های جدید که پیش از این یک به ده بود حالا یک به چهارم شده است. کاهش شدید در دوستی های چند ساله قبلی و افزایش شدید شکل گیری دوستی های جدید در شبکه های اجتماعی. همه آنها اعتقاد دارند شبکه های اجتماعی و اینترنت تاثیر زیادی بر روابط دوستی گذاشته است.

برای دوستی ها چه اتفاقی افتاده است؟

محققان دانشگاه پنسیلوانیا به رهبری کیت ان. همپتن Keith N. Hampton اعتقاد دارند روابط اجتماعی نزدیک و دوستی های عمیق را نمی توان با اینترنت و شبکه های اجتماعی ارزیابی کرد. هر چند مردم در این شبکه ها، ارتباط اجتماعی بیشتر و گسترده تری دارند ولی به همان اندازه تنهاتر شده اند.

تحقیق بیش از دو دهه مشخص کرد اندازه ارتباطات از طریق شبکه های اجتماعی با دو نوع فعالیت اینترنتی در ارتباط است: ۱) رد و بدل پیام و ۲) عکس.

مردم با موبایلشان معمولا به سراغ محتواهای مورد علاقه شان می روند تا پیام و عکس بگذارند. این روند طی دو دهه اخیر ۳۴ درصد افزایش داشته است.

از طرف دیگر امکان ارتباط از طریق آفلاین هم برای افراد امکان پذیر است. حالا دیگر بسیاری از مردم از طریق شبکه های اجتماعی اطلاعات و خبرهای خانوادگی و فردی را بین هم رد و بدل می کنند و کمتر از تلفن ثابت استفاده می کنند و دیدار حضوری ندارند.

مراسم های عروسی و ختم

یکی از پروفسورهای روانشناسی دانشگاه آکسفورد به نام Rabin Dunbar فرضیه خاصی دارد. او اعتقاد دارد پستانداران و از جمله انسان ها و شامپانزه ها برای آن که بتوانند روابط اجتماعی منسجم و با معنایی داشته باشند باید حداقل با ۱۵۰ نفر برخورد داشته باشد. او این ایده را بر اساس قسمت های مختلف مغز و کارکرد آن ها ارائه کرده است.

سپس به تدریج این ارتباطات کوچکتر می شود تا به ۳ یا ۵ دوست صمیمی و نزدیک برسد. داشتن ۱۵ دوست خیلی عالی است ولی در نهایت ما با یک یا دو نفر احساس نزدیکی و صمیمیت عمیق داریم.

هر چند دوستی در شبکه های اجتماعی نه کیفیت دارد و نه از صمیمیت واقعی برخورد دار است. تجربه ثابت کرده است کسی که هر روز برای تان پیام می فرستند به محض آن که قصد دیدارش را دارید بهانه ای می آورد. یا آن که وقتی سر درد دل تان باز می شود بلافاصله می گوید کار دارد. کاری که یک دوست واقعی هیچ وقت انجام نمی دهد. او همیشه در گرفتاری ها و مشکلات کنار شما خواهد بود.

به این ترتیب می توان گفت روابط دوستی قدیمی دارد رنگ خود را می بازد و رو به اضمحلال می رود و در حال فروپاشی است. حالا این پرسش مطرح می شود آیا دوستی از بین می رود یا نوع جدیدی از دوستی در حال شکل گیری است؟

دوستی در شبکه های اجتماعی

قصه همیشگی همه جوامع شده است. موضوع های مورد علاقه شان را دنبال می کنند، چند نفر را فالو می کنند، پیام می گذارند، عکس رد و بدل می کنند، لایک می کنند، تولد یک دیگر را تبریک می گویند ( که آن هم شبکه اجتماعی یادآوری شان می کند)، در مورد افراد مشهور صحبت می کنند. حتی آن ها را فالو می کنند و طوری از جزییات زندگی سلبریتی ها خبر دارند که شخص ناخودآگاه حس می کند آن ها را خیلی خوب می شناسد و حتی دوستش هستند.

در این شبکه ها بیشتر افراد سعی می کنند تعداد بیشتری دوست داشته باشند تا از بازار رقابت عقب نیفتند. خیلی وقت ها حتی کنایه ها و نیش زبان زدن ها و دعواها هم به این شبکه ها راه پیدا می کند.

هر چند از ویژگی های شبکه های اجتماعی امکان ارتباط گرفتن با کسانی است که از نظر جغرافیایی از ما دور هستند و مسلما برای اعضای خانواده یک روش خوب برای خبر داشتن از یکدیگر است، ولی برای دوستی روشی نیست که بتوان روی آن حساب باز کرد.

نتیجه آن می شود که پس از مدتی افراد از یکدیگر خسته می شوند، از یک سری اظهارنظرها خوششان نمی آید، دوستان اینترنتی را بلاک یا حذف می کنند و سراغ دوستان جدیدی می روند. قصه ای که باز هم تکرار می شود.

دوستان قدیمی و جدید در شبکه های اجتماعی

گاهی هم افراد هم دبیرستانی و هم دانشگاهی یکدیگر را در شبکه های اجتماعی پیدا می کنند و به یاد گذشته که ارزش های تفکری یکسانی داشتند با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند و حتی گروه تشکیل می دهند. ولی خیلی چیزها عوض شده است. بعد از مدتی شخص متوجه می شود که آن دوستی های قدیمی کمرنگ شده است.

سراغ افراد جدیدی می رود که در شبکه های دیگر فعال هستند. به تدریج شخص وارد این شبکه ها می شود و کم کم یادش می رود که هویت خودش چیست، چه ارزش هایی برای زندگی و اخلاق قائل است، چه چیزی را دوست دارد و چه چیزی را نه.

شخص بی آن که متوجه شود هویت فردی خود را از دست می دهد. چیزی که کارلین فلورا آن را تاثیردوستی می نامد. کاملا هم درست است همیشه می توان شخص را از کسانی که دوستش هستند شناخت. دوست روی شخصیت، تفکر، حتی طرز لباس پوشیدن و حرف زدن تاثیر می گذارد.

در هر دو مورد فرد تحت تاثیر شبکه های اجتماعی و پست هایی که می گذارد و می خواند بخشی از آن فرهنگ آنلاین می شود. دیگر شخص حتی احساسی را که هنگام تلفن کردن و صحبت کردن رو در رو با افراد و دوستان دارد از دست می دهد.

خود را محدود می کند به یک متن. نسل هزاره سوم که عادت کرده اند از طریق وسایل هوشمند امروزی با هم ارتباط بگیرند حتی اگر با دوستان به گردش بروند باز هم موبایل از دستشان نمی افتد. به طور فیزیکی در میان جمع هستند ولی سردر موبایل هیچ تعاملی با دوستانشان ندارند.

آمارها چه می گوید؟

بررسی ها نشان داده است ۵۰ درصد دوستی های اینترنتی بی سرانجام قطع می شود. حدود ۱۵ درصد آنها ممکن است به یک دوستی معنادار منجر شود و حتی افراد تصمیم به دیدار و رفت و آمد با یکدیگر بگیرند. فقط ۵ درصد دوستی های اینترنتی به آن جا می رسد که دوستان صمیمی باشند. یعنی دیدارهای منظم داشته باشند، به یکدیگر کمک کنند، و سفر بروند. که از این میزان هم فقط ۱ درصد به صورت دوست های همیشگی باقی می مانند.

تجزیه و تحلیل اطلاعات فیسبوک و توئیتر و نیز مکالمه های تلفن همراه نشان داده است با وجود آن که افراد ممکن است احساس همدلی با هم داشته باشند و صمیمی به نظر برسند، ولی کیفیت رابطه دوستی به هیچ وجه قابل تشخیص نیست و در بیشتر موارد اصلا وجود ندارد.

روانشناسی چه می گوید؟

روانشناسان و روانکاوان اعتقاد دارند گفتگوی رو در رو مزایایی برای فرد دارد که امکان آن از طریق شبکه های اجتماعی به هیچ وجه وجود ندارد. اکنون از نظر علمی ثابت شده است حتی وقتی دوستی شما را در آغوش می گیرد تاثیرات درمانی دارد. وقتی با شما حرف می زند ارتباط احساسی از طریق اعضا صورت و لحن گفتار برقرار می شود. وقتی شخص به طور واقعی با جمع در تعامل و در کنار دوستانش باشد هورمون اندروفین ترشح می شود که شادی آور است.

ولی وقتی سرها توی گوشی موبایل است معلوم است چه اتفاقی می افتد. شخص کلافه تر و آشفته تر دوباره به خانه برمی گردد و بیشتر احساس تنهایی می کند. این را دکتر دونبار می گوید. او نگران نسل هزاره سوم یا آی جین ها است. در این نسل چیزی به نام مکالمه رو در رو وجود ندارد. حتی امتحانات و مکالمات درسی از طریق شبکه های اجتماعی در اینترنت انجام می شود.

نت نوشت

مطلب پیشنهادی

کریستف کلمب از این میوه به عنوان میوه بهشتی یاد کرده است

معرفی میوه پاپایا پاپایا میوه‌ای است که در تمام فصول یافت می‌شود و طعمی شیرین …