وضعیت حوزه سلامت در مالزی

پارس مدیا نیوز- در این مطلب به بررسی وضعیت حوزه سلامت در مالزی و امکانات و تجهیزات این حوزه با ارائه آمارهای مربوط به این حوزه در این کشور ۳۲میلیون نفری پرداخته شده است.

بودجه وزارت بهداشت مالزی در سال ۲۰۲۱، حدود ۷٫۶ میلیارد دلار بود که نسبت به سال قبل از آن ۴٫۳ درصد افزایش داشت. دولت مالزی عمده تمرکز خود را در سال گذشته به تامین و ارائه واکسن‌های کرونا که مقرون به صرفه و قابل دسترس برای همه باشد، گذاشت و همین عامل باعث کاهش بودجه در برخی حوزه‌های دیگر سلامت شد. هزینه‌های پزشکی این کشور در مقایسه با برخی از کشورهای منطقه و جهان بسیار پایین تر است (حدود  درصد ۴۰ کمتر از آمریکا و انگلستان). مالزی همچنین به توجه به رقابت شدید با همسایگانش در حوزه سلامت، یک مرکز خدمات بهداشتی بالقوه در آسه‌آن محسوب می‌شود.

براساس پیش بینی‌ها، هزینه‌های مراقبت های بهداشتی در مالزی تا سال ۲۰۲۸ دوبرابر خواهد شد و به حدود ۲۸ تا ۳۰ میلیارد دلار خواهد رسید. مراقبت های بهداشتی در این کشور در دو بخش عمومی و خصوصی عرضه می‌شود و نسبت مصرف خدمات بهداشتی عمومی‌به بخش خصوصی تقریبا به طور مساوی توزیع شده است. البته هزینه‌های درمان در این دو بخش متفاوت است و دولت مالزی در نظر دارد با استفاده از این تفاوت هزینه، بخش خصوصی را ترغیب نماید تا در توسعه بیمارستان‌ها و کلینیک‌ها سرمایه گذاری بیشتری با هدف حمایت از بازار رو به رشد داخلی و همچنین تمرکز فزاینده بر جذب گردشگر سلامت داشته باشد. ارائه دهندگان خدمات بهداشتی خصوصی مجاز به ارائه خدمات به گردشگران سلامت هستند.

بخش دولتی و خصوصی مالزی در سالهای اخیر تلاش کرده اند، سیستم مراقبت های بهداشتی عمومی در این کشور را با خرید تجهیزات لازم از جمله دستگاه‌های تنفس مصنوعی، سیستم های نظارت بر بیمار و تجهیزات حفاظت فردی؛ تقویت نمایند. هر چند نحوه تصمیم سازی برای خرید تجهیزات در بخش دولتی با رفتار و تصمیم گیری در بخش خصوصی تفاوت داشته و بسته به عوامل مختلف، نحوه خرید هم تغییر کرده است. موقعیت یابی بیمارستان‌های خصوصی در بازار نقش کلیدی در بسیاری از فرآیندهای تصمیم گیری برای خرید تجهیزات ایفا می‌کند. آشنایی پزشکان با تجهیزات سایر کشورها نیز از عوامل مهم است. جدای از پزشکانی که در داخل مالزی مدارج علمی را طی می نمایند، اکثر پزشکان مالزیایی که مدارک خود را از کشورهای خارجی دریافت می‌کنند، بیشتر فارغ التحصیل کشورهایی چون انگلستان، ایرلند، استرالیا، هند، مصر و اندونزی هستند و از این رو، اکثر پزشکان عمومی‌با تجهیزات اروپایی و استرالیایی بیشتر آشنا هستند. شاید به همین دلیل هم باشد که گفته می‌شود شرکت های اروپایی کانال های فروش و خدمات پس از فروش قوی در مالزی و منطقه ایجاد کرده اند.

به رغم شرایط ویژه کرونایی و مشکلات اقتصادی و تامین منابع مالی لازم در اجرا پروژه‌های عمرانی، پروژه‌های توسعه بیمارستان‌های دولتی در این کشور همچنان در حال انجام است. بخشهای کانونی توسعه و گسترش امکانات بهداشتی و دندان‌پزشکی، تهیه تجهیزات پزشکی، مراقبت‌های پیش بیمارستانی مانند آمبولانس‌ها و مراقبت‌های اولیه[۱] هستند. مراقبت های پیش بیمارستانی مانند خدمات آمبولانس و خدمات حوادث و فوریت های اضطراری نیز از دیگر حوزه‌های تمرکز دولت مالزی است. خدمات آمبولانس در این کشور بیشتر توسط سازمان‌های غیرانتفاعی و سازمان‌های انتفاعی کوچکتر ارائه می‌شود و یک همکاری در قالب مشارکت عمومی و خصوصی است. در سال ۲۰۲۰ دولت مالزی در بودجه پیشنهادی برای افزایش تعداد خدمات آمبولانس، ۵۹ میلیون رینگیت (معادل حدود ۱۴ میلیون دلار) اختصاص داد. همچنین حدود ۷۶ میلیون دلار برای ساخت یا ارتقاء کلینیک های بهداشتی و دندانپزشکی مراقبت های اولیه عمومی‌کنار گذاشته شد. بنا بود این بودجه در  زمینه ساخت کلینیک های جدید در شهرهای کوچکتر اختصاص یابد.

تا سال ۲۰۱۹ (آخرین داده‌های موجود)، ۱۳۵ بیمارستان دولتی و ۹ موسسه پزشکی تخصصی با ۴۲۹۳۶ تخت رسمی زیر نظر وزارت بهداشت مالزی (MOH) مشغول به خدمات رسانی بودند. علاوه بر این، در مجموع ۲۸۸۱ کلینیک بهداشتی و اجتماعی تحت مدیریت وزارت بهداشت وجود دارد. همچنین ۲۱۷ تیم کلینیک سیار سلامت و چهار بالگرد با ده تیم خدمات پزشکی پرواز وجود دارد. مجموعه ای نیز تحت مدیریت وزارت دفاع مالزی وجود دارد که براساس داده‌های موجود دارای ۳۴۲ کلینیک، هفت کلینیک اتوبوس سیار با یک گروه ۱۲ نفره، و ۴ درمانگاه قایق سیار با یک تیم ۸ نفره است. همچنین ارتش مالزی دارای پنج بیمارستان است، و تعداد ۵ بیمارستان دانشگاهی تحت وزارت آموزش مالزی را نیز باید به این لیست اضافه نمود. مجموعه این ۱۰ بیمارستان نیز دارای ۴۱۸۷ تخت بیمارستانی است. در بخش دندانپزشکی، مجموعا ۱۶۹۲کلینیک دندانپزشکی در این کشور وجود دارد که مجموعا دارای ۳۴۸۵صندلی دندانپزشکی هستند به اضافه اینکه ۱۷۴۷ تیم سیار دندانپزشکی نیز در مالزی وجود دارد.

در بخش خصوصی مالزی نیز براساس آمارهای سال ۲۰۱۸، مجموعا ۲۱۰ بیمارستان (۱۵۹۵۷ تخت)، ۲۱ خانه سالمندان (۷۹۷ تخت)، سه نوانخانه (۲۹ تخت)، ۱۱۷ مرکز مراقبت های سرپایی (۱۷۴ تخت)، وجود دارد. پنج بانک نگهداری خون، ۴۷۹ مرکز همودیالیز (۵۸۴۶ صندلی دیالیز)، یک مرکز بهداشت روان درمانی- اجتماعی، و دو مرکز مراقبت‌های سرپایی و همودیالیز ترکیبی (۱۴ تخت / ۲۱ صندلی دیالیز) وجود دارد. همچنین ۷۷۱۸ کلینیک خصوصی پزشکی و ۲۳۱۱ کلینیک خصوصی دندانپزشکی در این کشور ثبت شده است.

در سال ۲۰۲۰، واردات تجهیزات پزشکی مالزی ۱٫۳ میلیارد دلار بود. شرکتهای آمریکایی با ۱۷٫۶ درصد سهم از بازار واردات مالزی رتبه اول را در حوزه تامین تجهیزات پزشکی دارا بودند. دیگر صادرکنندگان برتر تجهیزات پزشکی به مالزی به ترتیب عبارتند از: چین، آلمان، سنگاپور ژاپن، تایوان، انگلستان، فرانسه، کره جنوبی و تایلند. در مالزی، نوع تجهیزات پزشکی وارداتی و صادراتی به طور قابل توجهی متفاوت است، در حالی که کشورهای وارداتی و صادراتی عمدتا مشابه هستند، به جز صادرات اضافی به هلند و بلژیک. مالزی معمولا تجهیزات پزشکی با رده بالاتری را وارد می‌کند که در داخل تولید نمی‌شوند.

این کشور در سال ۲۰۲۰، بالغ بر ۸ میلیارد دلار صادرات در حوزه اقلام و تجهیزات پزشکی نیز داشته است. مقاصد اصلی صادرات محصولات مالزی عبارتند از: آمریکا، چین، سنگاپور، آلمان، ژاپن، بریتانیا، هلند، کره جنوبی، بلژیک. مالزی بزرگترین تولید کننده دستکش های طبی-پزشکی در جهان است. عمده‌ترین اقلام صادراتی مالزی عبارتند از: دستکش‌های جراحی و معاینه، سایر ابزارهای پزشکی، سرنگ، سوزن و بخیه، تجهیزات الکتروپزشکی، لنزهای چشمی‌شامل لنزهای تماسی، دستگاه‌ها و لوازم دندانپزشکی، دستگاه‌های اشعه ایکس پزشکی و جراحی، و مبلمان پزشکی. تولیدکنندگان مالزی ۶۰ درصد بازار جهانی دستکش های پزشکی و ۸۰ درصد بازار سوند را تامین می‌کنند.

منبع: معاونت دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران

Check Also

رژیمی برای پیشگیری از عود مجدد سنگ کلیه

پارس مدیا نیوز- افرادی که سابقه سنگ کلیه داشته اند، هرگز نمی‌خواهند بار دیگر درد …